શું 30 વર્ષની ઉંમર વટાવ્યા પછી છોકરીના લગ્ન કરાવી દેવા સૌથી મોટી પ્રાથમિકતા હોવી જોઈએ? આ જ સવાલ ઉઠાવે છે નિર્દેશક આકાશા દિત્ય લામાની ફિલ્મ ‘દુલ્હનિયા લે આયેગી’. કોમેડી, ઇમોશન અને પારિવારિક સંબંધોના તાણાવાણામાં ગૂંથાયેલી આ ફિલ્મ મનોરંજનની સાથે એક જરૂરી સામાજિક સંદેશ પણ આપે છે કે લગ્નની કોઈ એક્સપાયરી ડેટ હોતી નથી. જોકે વાર્તા ઘણી જગ્યાએ અનુમાનિત લાગે છે, પરંતુ તેનો ઉદ્દેશ્ય અને ક્લાઇમેક્સ ફિલ્મને એકવાર જોવા લાયક બનાવી દે છે. આ ફિલ્મની લંબાઈ 2 કલાક 8 મિનિટ છે. દિવ્ય ભાસ્કરે આ ફિલ્મને 5 માંથી 3 સ્ટાર રેટિંગ આપી છે. કેવી છે ફિલ્મની સ્ટોરી? ફિલ્મની વાર્તા 32 વર્ષીય નવ્યા (ખુશાલી કુમાર)ની આસપાસ ફરે છે. વધતી ઉંમરને લઈને તેના પિતા (મહેશ માંજરેકર) સતત તેના લગ્નની ચિંતા કરતા રહે છે. ઉતાવળમાં તેના લગ્ન એક એવા છોકરા સાથે નક્કી કરી દેવામાં આવે છે, જેના પહેલાથી ઘણી છોકરીઓ સાથે અફેર રહી ચૂક્યા હોય છે. નવ્યાને આ સત્યની જાણ થઈ જાય છે, પરંતુ તે પોતાના પિતાનું દિલ તોડવા માંગતી નથી. તે આ વાત તેમનાથી છુપાવી લે છે અને નક્કી કરે છે કે લગ્ન તો તે જ દિવસે થશે, પરંતુ સાચા વર સાથે. આ પછી તેના માટે સાચા જીવનસાથીની શોધ શરૂ થાય છે, જેમાં ઘણી મજેદાર અને ભાવુક ઘટનાઓ સામે આવે છે. આ સફરમાં ઓમકાર કપૂરનું પાત્ર પણ વાર્તામાં મહત્વનો વળાંક લઈને આવે છે. ફિલ્મનો સૌથી મજબૂત પક્ષ તેનો ક્લાઇમેક્સ છે. અંતે નિર્દેશક આ સંદેશ આપે છે કે સરકારે ભલે છોકરીઓના લગ્નની ન્યૂનતમ ઉંમર નક્કી કરી દીધી હોય, પરંતુ લગ્નની કોઈ એક્સપાયરી ડેટ હોતી નથી. છોકરીએ ત્યારે જ લગ્ન કરવા જોઈએ, જ્યારે તેને સાચો જીવનસાથી મળે. જોકે પહેલા હાફમાં વાર્તા થોડી ધીમી ગતિએ આગળ વધે છે અને ઘણી ઘટનાઓ પહેલેથી જ અનુમાનિત લાગે છે. જો સ્ક્રીનપ્લે પર થોડું વધુ કામ કરવામાં આવ્યું હોત તો ફિલ્મ વધુ પ્રભાવશાળી બની શકી હોત. સ્ટારકાસ્ટની એક્ટિંગ કેવી છે? ખુશહાલી કુમારે નવ્યાના પાત્રને પૂરી ઇમાનદારીથી ભજવ્યું છે. તેમણે એક એવી છોકરીની ભાવનાઓને સારી રીતે પડદા પર ઉતારી છે, જે પરિવારની ખુશી અને પોતાના જીવનના નિર્ણયો વચ્ચે સંતુલન બનાવવાનો પ્રયાસ કરે છે. ઓમકાર કપૂર પોતાના પાત્રમાં સહજ લાગે છે અને વાર્તાને હળવાશ આપવામાં સફળ રહે છે. મહેશ માંજરેકર એક ચિંતિત પિતા તરીકે પ્રભાવ પાડે છે. તેમના અને ખુશહાલી કુમાર વચ્ચેના ભાવનાત્મક દ્રશ્યો ફિલ્મના સૌથી મજબૂત પાસાઓમાં શામેલ છે. જ્યાં સુધી પિયુષ મિશ્રાની વાત છે, તેઓ તેમની દમદાર સ્ક્રીન પ્રેઝન્સ અને સંવાદોની રજૂઆતથી દર વખતની જેમ પ્રભાવિત કરે છે. ભલે તેમનો કિરદાર બહુ લાંબો ન હોય, પરંતુ તેઓ જ્યાં પણ દેખાય છે, પોતાની છાપ છોડી જાય છે. દિગ્દર્શન અને ટેકનિકલ પાસું દિગ્દર્શક આકાશાહિત્ય લામાએ ગંભીર સામાજિક મુદ્દાને ભારે-ભરકમ બનાવવાની જગ્યાએ હળવા-ફુલકા અને મનોરંજક અંદાજમાં રજૂ કર્યો છે. આ જ ફિલ્મની સૌથી મોટી તાકાત છે. તેમણે વાર્તાને પારિવારિક દર્શકો માટે સરળ અને સહજ રાખી છે. સિનેમેટોગ્રાફી ફિલ્મના માહોલને અનુરૂપ છે અને રંગોનો ઉપયોગ આકર્ષક લાગે છે. એડિટિંગ પહેલા હાફમાં થોડી વધુ કડક કરી શકાઈ હોત, પરંતુ બીજા હાફમાં વાર્તા સારી ગતિ પકડી લે છે. સંવાદો ઘણી જગ્યાએ હસવા મજબૂર કરે છે, જ્યારે ક્લાઇમેક્સ ભાવનાત્મક અસર છોડે છે. ફિલ્મનું સંગીત કેવું છે? ફિલ્મનું સંગીત તેની મજબૂત કડીઓમાંથી એક છે. ‘બિટિયા પરાઈ નહીં હોતી’ ગીત ભાવનાત્મક રીતે દિલને સ્પર્શે છે અને ફિલ્મના સંદેશને મજબૂતી આપે છે. જ્યારે ‘જલવા દિખા જાયે’ વાર્તામાં મનોરંજનનો તડકો લગાવે છે. બંને ગીતો ફિલ્મના મૂડ સાથે સારી રીતે ભળી જાય છે અને યાદ રહી જાય છે. ફાઇનલ વર્ડિક્ટ: જોવી કે નહીં? ‘દુલ્હનિયા લે આયેગી’ કોઈ બહુ અલગ વાર્તા કહેતી નથી, પરંતુ સમાજમાં છોકરીઓના લગ્નને લઈને બનતા દબાણ અને વિચાર પર જરૂરી સવાલો ચોક્કસ ઉઠાવે છે. ફિલ્મ કોમેડી, ઇમોશન અને સામાજિક સંદેશનું સંતુલિત મિશ્રણ છે. જો તમે પરિવાર સાથે એવી ફિલ્મ જોવા માંગો છો, જે મનોરંજનની સાથે એક સકારાત્મક સંદેશ પણ આપે, તો આ ફિલ્મ તમારા માટે સારી પસંદગી હોઈ શકે છે.