દરેક માણસના જીવનમાં એક સમય એવો આવે છે, જ્યારે લોકો તેની પહેલા હાર માની લે છે અને પછી તે પોતે પણ પોતાના પર વિશ્વાસ ગુમાવવા લાગે છે. ‘આર્યભટ્ટ કા ઝીરો’ આવા જ એક સામાન્ય છોકરાની વાર્તા છે, જેને દુનિયા વારંવાર નિષ્ફળ સાબિત કરે છે.

ડિરેક્ટર કમલ ચંદ્રએ આત્મવિશ્વાસ અને આશા જેવા મજબૂત વિષયને હળવાશથી રજૂ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો છે. ફિલ્મ દિલથી બનાવવામાં આવી છે અને તેનો સંદેશ પણ સ્પષ્ટ છે, પરંતુ નબળી સ્ક્રીનપ્લે તેની ઉડાનને પૂરી ઊંચાઈ સુધી પહોંચવા દેતી નથી. તેની લંબાઈ 1 કલાક 54 મિનિટ છે. દિવ્ય ભાસ્કરે ફિલ્મને 5 માંથી 3 સ્ટાર રેટિંગ આપી છે.

ફિલ્મની વાર્તા કેવી છે?

ફિલ્મની વાર્તા બ્રહ્મગુપ્ત શ્રીવાસ્તવ ઉર્ફે બગ્ગુ (હિમાંશ કોહલી)ની આસપાસ ફરે છે. મધ્યમ વર્ગના પરિવારનો આ યુવક જીવનમાં પોતાની ઓળખ બનાવવા માંગે છે, પરંતુ સતત મળતી નિષ્ફળતાઓ તેને અંદરથી તોડી નાખે છે.

પરિવારની અપેક્ષાઓ, સમાજના મહેણાં-ટોણાં અને પોતાના પરથી ઉઠતો વિશ્વાસ તેના સંઘર્ષને વધુ મુશ્કેલ બનાવે છે. જેમ જેમ પરિસ્થિતિઓ બદલાય છે, તેમ તેમ બગ્ગુ પણ પોતાને બદલવાનો પ્રયાસ કરે છે. આખરે કેવી રીતે એક એવો છોકરો, જેને દરેક જણ ‘ઝીરો’ સમજે છે, તે પોતાની સૌથી મોટી તાકાત પોતે જ બને છે, તે જ આ ફિલ્મની વાર્તા છે. સારી વાત એ છે કે ફિલ્મ પોતાનો સંદેશ કોઈ ભાષણ આપ્યા વિના સરળ રીતે કહે છે.

હિમાંશ કોહલીએ ‘હમ સે હૈ લાઇફ’ જેવી ટીવી સિરિયલ અને ‘યારિયાં’ જેવી ફિલ્મથી ઓળખ બનાવી છે.

સ્ટારકાસ્ટની એક્ટિંગ કેવી છે?

આખી ફિલ્મ હિમાંશ કોહલીના ખભા પર ટકેલી છે અને તે આ જવાબદારી સારી રીતે નિભાવે છે. રોમેન્ટિક ભૂમિકાઓથી અલગ આ વખતે તેણે નાના શહેરના એક એવા યુવકનું પાત્ર ભજવ્યું છે, જે વારંવાર તૂટે છે, પરંતુ હાર માનતો નથી. તેના ચહેરાના હાવભાવ અને ભાવનાત્મક દ્રશ્યોમાં પ્રામાણિકતા સ્પષ્ટ દેખાય છે. આ તેના કરિયરની શ્રેષ્ઠ પરફોર્મન્સમાંથી એક કહી શકાય.

બગ્ગુના પિતાના પાત્રમાં નીરજ સૂદ શાનદાર છે. તેમનો અભિનય ખૂબ જ સહજ છે અને પિતા-પુત્રના ઘણા દ્રશ્યો હૃદયને સ્પર્શી જાય છે. રવિ કિશન પોતાની જાણીતી શૈલીમાં મનોરંજનનો તડકો લગાવે છે અને જ્યાં પણ આવે છે, ધ્યાન ખેંચે છે.

સોનાલી સહગલ અને દર્શના બનિક પોતાના પાત્રો સાથે ન્યાય કરે છે. જોકે, રાજેશ શર્મા, અલકા અમીન અને શિલ્પા શિંદે જેવા અનુભવી કલાકારોનો ફિલ્મમાં વધુ સારી રીતે ઉપયોગ કરી શકાયો હોત. તેમના પાત્રોમાં વધુ ઊંડાણ અને સ્ક્રીન સ્પેસની સંભાવના સ્પષ્ટપણે અનુભવાય છે.

ડિરેક્શન, ટેકનિકલ પાસું અને ખામીઓ

ડિરેક્ટર કમલ ચંદ્રાએ એક સારો વિષય પસંદ કર્યો છે અને ઘણી જગ્યાએ તેમની સંવેદનશીલતા પણ જોવા મળે છે. ફિલ્મ નાના શહેરની દુનિયાને વિશ્વસનીય રીતે રજૂ કરે છે અને વાસ્તવિક લોકેશન્સ તેની સુંદરતામાં વધારો કરે છે. સિનેમેટોગ્રાફી પણ વાર્તાના મૂડ સાથે સારી રીતે ચાલે છે.

પરંતુ સૌથી મોટી ખામી સ્ક્રીનપ્લેમાં દેખાય છે. વાર્તા ઘણી જગ્યાએ ભટકે છે અને કેટલાક દ્રશ્યો એવા લાગે છે જેને સરળતાથી દૂર કરી શકાયા હોત. તેનાથી ન તો વાર્તા આગળ વધે છે અને ન તો પાત્રોમાં કોઈ ખાસ બદલાવ આવે છે. એડિટિંગમાં થોડી વધુ કડકાઈ હોત તો ફિલ્મ વધુ પ્રભાવશાળી બની શકી હોત. સારા વિષય હોવા છતાં, રજૂઆત ઘણીવાર એટલી મજબૂત લાગતી નથી જેટલી હોઈ શકે.

મ્યુઝિક કેવું છે?

ફિલ્મનું સંગીત વાર્તાની સાથે ચાલે છે. જ્યારે ગીતો આવે છે, ત્યારે તે અલગથી બોજ લાગતા નથી અને વાર્તાનો ભાગ બનીને સામે આવે છે. જોકે, થિયેટરમાંથી બહાર નીકળ્યા પછી એવું કોઈ ગીત યાદ રહેતું નથી, જેને વારંવાર સાંભળવામાં આવે. બેકગ્રાઉન્ડ સ્કોર ઘણા ભાવનાત્મક દ્રશ્યોની અસર ચોક્કસપણે વધારે છે.

ફાઇનલ વર્ડિક્ટ: જોવી કે નહીં?

‘આર્યભટ્ટ કા ઝીરો’ એક પ્રામાણિક પ્રયાસ છે, જે પોતા પર વિશ્વાસ રાખવાનો સંદેશ આપે છે. હિમાંશ કોહલીનો બદલાયેલો અંદાજ અને તેમનો અભિનય ફિલ્મની સૌથી મોટી તાકાત છે. નીરજ સૂદ અને રવિ કિશન પણ સારો સાથ આપે છે. જોકે, ઢીલું સ્ક્રીનપ્લે, કેટલાક બિનજરૂરી દ્રશ્યો અને ઘણી જગ્યાએ ધીમી પડતી ગતિ ફિલ્મને એક સારો અનુભવ બનતા રોકે છે. જો તમને નાના શહેરોની જમીન સાથે જોડાયેલી, હળવી અને પ્રેરણાદાયક વાર્તાઓ પસંદ હોય, તો આ ફિલ્મ એકવાર જોઈ શકાય છે.

દિવ્ય ભાસ્કરને Google પર મનપસંદ સોર્સ બનાવો