યશની ફિલ્મ ‘ટૉક્સિક’માં સ્ટાઈલ, સ્ટારડમ અને એક્શનનો પૂરો ઓવરડોઝ છે, પણ વાર્તા એટલી ગૂંચવાયેલી છે કે ત્રણ કલાક પછી માથાનો દુખાવો થાય છે. સમયગાળો: 3 કલાક 14 મિનિટ 12 સેકન્ડ દિવ્ય ભાસ્કર રેટિંગ: 1.5/5 યશની ‘ટૉક્સિક’ એક મોટા પાયાની ગેંગસ્ટર ફિલ્મ છે, જેમાં ડ્રગ્સ, પરિવાર, બદલો, છેતરપિંડી અને પુષ્કળ એક્શન છે. ફિલ્મનો લુક શાનદાર છે, યશનો જલવો યથાવત છે, પણ વાર્તાના મામલે ફિલ્મ તમને પકડવાને બદલે વારંવાર ગૂંચવે છે. ફિલ્મની વાર્તા વાર્તા 1940ના દાયકાના ગોવાની છે, જ્યાં ડ્રગ્સના કારોબાર પર ગેંગ્સનો કબજો છે. રાયા બનેલો યશ આ જ દુનિયાનું મોટું નામ છે. પરિવારમાં થયેલી છેતરપિંડી અને જૂના હિસાબ-કિતાબ પછી વાર્તા તેના દીકરા ટિકેટ સુધી પહોંચે છે, જ્યાં બદલો અને ગેંગવોરનો ખેલ શરૂ થાય છે. આઈડિયા સાંભળવામાં દમદાર છે, પણ ફિલ્મ તેને એટલા બધા પાત્રો અને એટલી ઝડપથી આગળ વધારે છે કે થોડા સમય પછી વાર્તા સમજવા કરતાં એ યાદ રાખવું મુશ્કેલ થઈ જાય છે કે કોણ કોનો માણસ છે. ફિલ્મમાં એક્ટિંગ યશ આ ફિલ્મની સૌથી મોટી તાકાત છે. રાયાના કિરદારમાં તેનો સ્વૅગ, લુક, બોડી લેંગ્વેજ અને સ્ક્રીન પ્રેઝન્સ શાનદાર છે. ટિકટના રોલમાં પણ તેણે પોતાનો અંદાજ બદલવાનો પ્રયાસ કર્યો છે અને કેટલાક સીન્સમાં તેનું પરફોર્મન્સ ખરેખર અસર છોડે છે. નયનતારા, કિયારા અડવાણી, હુમા કુરેશી, તારા સુતારિયા અને રુક્મિણી વસંત જેવી મોટી ફીમેલ સ્ટારકાસ્ટ ફિલ્મમાં છે, પરંતુ અફસોસ કે તેમના પાત્રો એટલી મજબૂતીથી લખાયા નથી. આટલા મોટા નામ હોવા છતાં મોટાભાગના પાત્રો યશની આસપાસ જ ફરતા રહે છે. ફિલ્મમાં ડિરેક્શન અને સ્ક્રીનપ્લે ગીતુ મોહનદાસે ફિલ્મને નાની વિચારીને બનાવી નથી. સેટ મોટા છે, વિઝ્યુઅલ્સ રિચ છે અને આખી દુનિયાને એક અલગ અંદાજ આપવાનો પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો છે, પરંતુ મુશ્કેલી એ છે કે ડિરેક્ટરે વાર્તા કરતાં સ્ટાઇલ પર વધુ ભરોસો કર્યો. સ્ક્રીનપ્લે સતત એક જગ્યાએથી બીજી જગ્યાએ ભાગે છે. પાત્રો આવે છે, ગોળી ચલાવે છે, કોઈ મરી જાય છે અને વાર્તા આગળ વધે છે. પરંતુ દર્શકના મનમાં એક જ પ્રશ્ન ઘૂમતો રહે છે કે આ શા માટે થઈ રહ્યું છે? ફિલ્મનું એડિટિંગ એડિટિંગ પણ ખૂબ ઝડપી છે. એક્શનમાં એટલા બધા કટ છે કે રોમાંચને બદલે ઘણી જગ્યાએ મૂંઝવણ થવા લાગે છે. ફિલ્મ સુંદર ચોક્કસ દેખાય છે, પરંતુ સુંદર દ્રશ્યો અને સારી વાર્તામાં ફરક હોય છે. ફિલ્મમાં સિનેમેટોગ્રાફી અહીં ફિલ્મને પૂરા માર્ક્સ મળે છે. જૂના જમાનાનું ગોવા, શાનદાર સેટ, કપડાં, રોશની અને એક્શન સીન મળીને ફિલ્મને ભવ્ય બનાવે છે. ઘણા સીન એવા છે, જેને જોઈને લાગશે કે ફિલ્મ પર ખૂબ પૈસા ખર્ચ થયા છે. પરંતુ મુશ્કેલી એ જ છે કે આંખોને ફિલ્મ ખૂબ ગમે છે, મગજને ઓછી. ફિલ્મમાં સંગીત સંગીત ફિલ્મની બીજી એક નબળી કડી છે. રવિ બસરુરનો બેકગ્રાઉન્ડ સ્કોર ઘણી જગ્યાએ માહોલ બનાવવાની જગ્યાએ ઘોંઘાટ પેદા કરે છે. દરેક મોટા સીનને ભવ્ય બનાવવાના પ્રયત્નમાં સંગીત એટલું હાવી થઈ જાય છે કે ઘણીવાર સીનની અસર જ દબાઈ જાય છે. વિશાલ મિશ્રા, રવિ બસરુર અને તનિષ્ક બાગચી જેવા નામો પાસેથી ઘણી અપેક્ષાઓ હતી. ગીતો ખરાબ નથી, પરંતુ તેમાં પણ સતત ઘોંઘાટ અનુભવાય છે. થોડીવાર સાંભળ્યા પછી કાન પણ આરામ માંગવા લાગે છે. ફિલ્મને લઈને અંતિમ ચુકાદો ‘ટૉક્સિક’માં બધું જ મોટું છે – યશનું સ્ટારડમ, બજેટ, સેટ, એક્શન અને દ્રશ્યો. બસ વાર્તા તે સ્તરની નથી. ફિલ્મ તમને વારંવાર પ્રભાવિત કરવાનો પ્રયાસ કરે છે, પરંતુ મનોરંજન કરાવી શકતી નથી. યશની ઘણી પળો શાનદાર છે, પરંતુ એકલું સ્ટારડમ 3 કલાક 14 મિનિટની ફિલ્મને ખેંચી શકતું નથી. કુલ મળીને, ‘ટૉક્સિક’ની સૌથી મોટી સમસ્યા એ જ છે કે ફિલ્મ ઘણું બધું બતાવે છે, પરંતુ અનુભવ બહુ ઓછો કરાવે છે.