કોમેડી ફિલ્મની સૌથી મોટી જવાબદારી દર્શકોને હસાવવાની હોય છે. ફિલ્મ ‘ભાઈ તેરા સ્ટાર હૈ’ આ સૌથી જરૂરી કામમાં ખરાબ રીતે નિષ્ફળ રહે છે. ફિલ્મ શરૂઆતથી અંત સુધી એ વિશ્વાસ અપાવતી રહે છે કે હવે કંઈક મજેદાર થવાનું છે, પરંતુ દરેક આગલા સીન સાથે નિરાશા જ હાથ લાગે છે. ઘોંઘાટ છે, ભાગદોડ છે, ગેરસમજો છે, પરંતુ હાસ્ય ક્યાંય દેખાતું નથી. રાઘવ જુયાલની પહેલી સોલો લીડ ફિલ્મથી જે ધમાકાની અપેક્ષા હતી, તે શરૂઆતમાં જ હવા થઈ જાય છે. ફિલ્મની વાર્તા વાર્તા લંડનમાં રહેતા સંઘર્ષશીલ એક્ટર અજય સિંહ (રાઘવ જુયાલ)ની છે. ક્રિકેટની એક શરત હાર્યા પછી તેના પર ક્લબ માલિક ફેટી (સંજય કપૂર)નું દસ હજાર પાઉન્ડનું દેવું ચડી જાય છે. પૈસા પાછા આપવા માટે તેની પાસે ફક્ત એક રાત છે. પરંતુ સાચું બોલવાને બદલે અજય એક પછી એક જૂઠું બોલતો જાય છે. તેની ગર્લફ્રેન્ડ રોશની (નિહારિકા એન એમ), બહેન નતાશા (પાર્વતી ઓમનાકુટ્ટન) અને રોશનીનો ભાઈ સિડ (વિવન ભટેના) પણ આ જૂઠના જાળમાં ફસાતા જાય છે. વાર્તાનો વિચાર સાંભળવામાં રસપ્રદ લાગે છે. એક રાત, ઘણી બધી ગેરસમજો અને ભાગદોડવાળી કોમેડી. પરંતુ સ્ક્રીન પર બધું જ એટલું વેરવિખેર છે કે થોડા સમય પછી એ સમજવું મુશ્કેલ થઈ જાય છે કે વાર્તા આખરે ક્યાં જવા માંગે છે. ઘણા દ્રશ્યો ફક્ત સમય પસાર કરવા માટે ઉમેરવામાં આવ્યા હોય તેવું લાગે છે અને ક્લાઇમેક્સ સુધી પહોંચતા પહોંચતા ફિલ્મ સંપૂર્ણપણે થકવી દે છે. ફિલ્મમાં એક્ટિંગ રાઘવ જુયાલે કિલ જેવી ફિલ્મોમાં પોતાના અભિનયથી પ્રભાવિત કર્યા હતા, પરંતુ અહીં તે સંપૂર્ણપણે લથડી જાય છે. આ તેમની પહેલી સોલો લીડ ફિલ્મ છે, પરંતુ આખી ફિલ્મમાં તે લીડ હીરો કરતાં કોઈ સાઇડ કેરેક્ટર જેવા વધુ લાગે છે. તેમના ચહેરાના હાવભાવ જરૂરિયાત કરતાં વધુ બનાવટી લાગે છે અને ઘણી જગ્યાએ ઓવરએક્ટિંગ કોમેડીને સંપૂર્ણપણે ખતમ કરી દે છે. કોમિક ટાઈમિંગ પણ વારંવાર ચૂકી જાય છે, જેના કારણે તેમનું પાત્ર દર્શકો સાથે જોડાઈ શકતું નથી. સંજય કપૂર પોતાના અનુભવથી કેટલાક દ્રશ્યોને સંભાળવાનો પ્રયાસ કરે છે, પરંતુ નબળી સ્ક્રિપ્ટ તેમના હાથ પણ બાંધી દે છે. વિવન ભટેના પોતાના સીમિત સ્ક્રીન ટાઈમમાં અસર છોડે છે અને ઘણી જગ્યાએ રાઘવ કરતાં વધુ સહજ દેખાય છે. પાર્વતી ઓમનાકુટ્ટન ફિલ્મનું સૌથી સંતુલિત પ્રદર્શન આપે છે. નિહારિકા એન એમ પ્રામાણિક પ્રયાસ કરે છે, પરંતુ નબળું લેખન તેમને પણ વધુ તક આપતું નથી. ચંદન રાય સાન્યાલ અને નિકી વાલિયા જેવા ઉત્તમ કલાકારોની પ્રતિભાનો ફિલ્મમાં ખૂબ જ ખરાબ ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો છે. ફિલ્મમાં દિગ્દર્શન દિગ્દર્શક વિવેક બી અગ્રવાલની સૌથી મોટી ભૂલ એ છે કે તેમણે ઘોંઘાટને કોમેડી સમજી લીધો. આખી ફિલ્મમાં પાત્રો સતત દોડે છે, બૂમો પાડે છે અને એકબીજાની પાછળ દોડતા રહે છે, પરંતુ કોઈ પણ એવી પરિસ્થિતિ બનતી નથી જેના પર ખુલ્લીને હસી શકાય. સ્ક્રીનપ્લે જરૂરિયાત કરતાં વધુ ગૂંચવાયેલો છે. નવા પાત્રો આવતા રહે છે, પરંતુ વાર્તાને મજબૂત કરવાને બદલે તેને વધુ વેરવિખેર કરી દે છે. ઘણી પંચલાઇન અસર છોડ્યા વિના નીકળી જાય છે. ગેરસમજો પર આધારિત ફિલ્મની સૌથી મોટી તાકાત તેની રાઇટિંગ હોય છે, પરંતુ અહીં તે જ સૌથી નબળી કડી સાબિત થાય છે. ક્લાઇમેક્સ સુધી પહોંચતા પહોંચતા ફિલ્મ સંપૂર્ણપણે પોતાની પકડ ગુમાવી દે છે. ફિલ્મનું ટેકનિકલ પક્ષ લંડનનું લોકેશન સારું લાગે છે અને સિનેમેટોગ્રાફી પણ ઠીકઠાક છે. જો એડિટિંગ થોડું વધુ કડક હોત તો ફિલ્મની અસર થોડી વધુ સારી થઈ શકી હોત. પરંતુ નબળી વાર્તા અને ઢીલા સ્ક્રીનપ્લે સામે ટેકનિકલ પક્ષ પણ લાચાર દેખાય છે. ફિલ્મમાં સંગીત અમિત ત્રિવેદીનું સંગીત ફિલ્મની કેટલીક ગણી-ચૂની સારી બાબતોમાં સામેલ છે. જોકે, ગીતો વાર્તાની ગતિને રોકે છે. સૌથી વિચિત્ર નિર્ણય અંતમાં સતત ગીતો રાખવાનો છે, જેના કારણે ફિલ્મ પૂરી થયા પછી પણ પૂરી થતી હોય તેવું લાગતું નથી. ફિલ્મને લઈને અંતિમ ચુકાદો ‘ભાઈ તેરા સ્ટાર હૈ’ એક એવી કોમેડી છે, જેમાં સૌથી વધુ હાસ્યની કમી છે. નબળી વાર્તા, વેરવિખેર સ્ક્રીનપ્લે, નિસ્તેજ દિગ્દર્શન અને રાઘવ જુયાલની નિરાશાજનક મુખ્ય ભૂમિકાનું પ્રદર્શન મળીને આ ફિલ્મને ખૂબ જ કંટાળાજનક અનુભવ બનાવે છે. જે ફિલ્મથી રાઘવને સોલો હીરો તરીકે નવી ઓળખ મળવાની હતી, તે જ ફિલ્મ તેના કરિયર માટે એક મોટો આંચકો સાબિત થઈ શકે છે. જો સારી કોમેડી જોવાની આશા રાખીને થિયેટર જઈ રહ્યા છો, તો આ ફિલ્મ તમારી આશા અને તમારી ધીરજ બંને તોડી નાખશે.