‘મેડ ઇન ઇન્ડિયા: અ ટાઇટન સ્ટોરી’ માં ટાઇટનના કો-ફાઉન્ડર આકાશનું પાત્ર ભજવીને ચર્ચામાં આવેલા એક્ટર વૈભવ તત્વવાદીએ કહ્યું કે આ પ્રોજેક્ટે તેની કારકિર્દીની દિશા બદલી નાખી. તેના માટે સૌથી મોટી સિદ્ધિ નસીરુદ્દીન શાહ સાથે કામ કરવાની રહી. તેંમને જોઈને તેણે એક્ટિંગને અનુભવવાનું શીખ્યું. દિવ્ય ભાસ્કર સાથેની વાતચીતમાં તેણે એન્જિનિયરિંગ છોડીને એક્ટર બનવા, મુંબઈમાં સંઘર્ષ, રિજેક્શન, નેપોટિઝમ, ‘બાજીરાવ મસ્તાની’, ‘આર્ટિકલ 370’ અને ‘ટાઇટન’ થી મળેલી ઓળખ પર વાત કરી. પ્રશ્ન: ‘મેડ ઇન ઇન્ડિયા: અ ટાઇટન સ્ટોરી’ ની ઓફર મળી ત્યારે પહેલો પ્રતિભાવ શું હતો? જવાબ: પ્રોડ્યુસરનો ફોન આવ્યો અને જણાવ્યું કે ટાઇટન પર સિરીઝ બની રહી છે. જેવું જાણવા મળ્યું કે મારે કંપનીના કો-ફાઉન્ડર આકાશનું પાત્ર ભજવવાનું છે, મેં તરત જ હા પાડી દીધી. ડિરેક્ટર રોબી ગ્રેવાલ સાથે મુલાકાત કર્યા પછી ખાતરી થઈ ગઈ કે આ પ્રોજેક્ટ મારે કરવો જ છે. મારા માટે આ નસીબથી મળેલો પ્રોજેક્ટ હતો. પ્રશ્ન: નસીરુદ્દીન શાહ સાથે પહેલીવાર કામ કરવાનો અનુભવ કેવો રહ્યો? જવાબ: પહેલો જ સીન તેમની સાથે હતો. હું ખૂબ નર્વસ હતો. તેને જોઈને અભિનયને અનુભવતા શીખ્યો. પહેલા વિજયા મહેતાજી પાસેથી સાંભળ્યું હતું કે એક્ટિંગની અસલી લય ઠહેરાવમાં હોય છે. નસીર સરને કામ કરતા જોઈને તેનો સાચો અર્થ સમજાયો. તેમણે મને કંઈ શીખવ્યું નહીં, પરંતુ તેમને કામ કરતા જોવા એ જ સૌથી મોટો ક્લાસ હતો. પ્રશ્ન: નસીરુદ્દીન શાહ પાસેથી મળેલી સૌથી મોટી શીખ શું રહી? જવાબ: તેમની સાથે થોડા દિવસ શૂટ કર્યું, પણ તે પછી મારો અભિનય બદલાઈ ગયો. ડાયલોગ બોલવાની રીત, પોઝ, બોડી લેંગ્વેજ અને સીનમાં હાજરીએ મને પ્રભાવિત કર્યો. રિલીઝ પછી જ્યારે તેમણે મારા પર્ફોર્મન્સના વખાણ કર્યા, ત્યારે લાગ્યું કે મારી દસ વર્ષની મહેનત સફળ થઈ ગઈ. તે વખાણ મારા માટે કોઈ એવોર્ડથી ઓછા નહોતા. પ્રશ્ન: દર્શકો આકાશના પાત્ર સાથે આટલા જોડાઈ કેમ શક્યા? જવાબ: આકાશ માત્ર બિઝનેસમેન નથી, સામાન્ય માણસ પણ છે. તેના સપના, જવાબદારીઓ અને સંબંધોનો સંઘર્ષ છે. ઘણા લોકો એવા સમયગાળામાંથી પસાર થાય છે, જ્યાં તેઓ કંઈક બીજું કરવા માંગે છે, પરંતુ જવાબદારીઓ તેમને રોકી દે છે. કદાચ આ જ કારણોસર લોકોએ પોતાને આ પાત્રમાં જોયા. પ્રશ્ન: એન્જિનિયરિંગ છોડીને અભિનયમાં આવવાનો નિર્ણય કેવી રીતે લીધો? જવાબ: હું મેટલર્જિકલ એન્જિનિયર છું. માતા-પિતાએ કહ્યું હતું કે પહેલા એન્જિનિયરિંગ પૂરું કર, પછી બે વર્ષ અભિનય માટે આપીશું. મેં વચન પાળ્યું. જો તે બે વર્ષમાં કામ ન મળત, તો એમ.ટેક કરીને પ્રોફેસર બની જાત. પરંતુ તે જ દરમિયાન અભિનયમાં કામ મળવા લાગ્યું અને પછી પાછળ વળીને જોયું નથી. પ્રશ્ન: અભિનયનો શોખ ક્યારથી હતો? જવાબ: બીજા ધોરણથી થિયેટર કરતો હતો. આઠમા ધોરણમાં જ નક્કી કરી લીધું હતું કે અભિનેતા બનવું છે. કોલેજ ઓફ એન્જિનિયરિંગ પુણેમાં ભણતરની સાથે થિયેટર કર્યું. ત્યાં જ એક કલાકાર તરીકે મારી સાચી ગ્રૂમિંગ થઈ. FTII ના વિદ્યાર્થીઓની શોર્ટ ફિલ્મોમાં કામ કર્યું, જેનાથી કેમેરા સામે અનુભવ મળ્યો. પ્રશ્ન: તમારી હિન્દી આટલી સારી કેવી રીતે થઈ? જવાબ: આનો સૌથી મોટો શ્રેય અમીન સયાની સાહેબને જાય છે. તેમણે મને ઇબ્રાહિમ દરવેશ સાહેબ પાસે મોકલ્યો. તેમણે સાચો ઉચ્ચાર, હિન્દી-ઉર્દૂ લખવું અને ભાષાની બારીકાઈઓ શીખવી. ત્યારે જ સમજાયું કે અભિનેતા માટે ભાષા કેટલી જરૂરી છે. મારું માનવું છે કે સામાન્ય લોકોએ પોતાની બોલી પર શરમાવું ન જોઈએ. દરેક રાજ્યનો ઉચ્ચાર તેની સુંદરતા છે. પ્રશ્ન: કોઈ ગોડફાધર વિના મુંબઈમાં શરૂઆત કેટલી મુશ્કેલ રહી? જવાબ: હું નાગપુર અને પુણેથી મુંબઈ આવ્યો હતો. અહીંની ગતિ અલગ હતી. શરૂઆતમાં જોગેશ્વરીમાં ત્રણ મિત્રો સાથે એક નાના ઘરમાં રહેતો હતો. વરસાદમાં ઘરની આસપાસ પાણી ભરાઈ જતું હતું અને ક્યારેક ઉંદરો પણ આવી જતા હતા. લોકલ ટ્રેનની ભીડને કારણે ઘણી વાર ત્રણ-ત્રણ ટ્રેન છોડી દેતો હતો. ધીમે ધીમે આ જ શહેર પોતાનું લાગવા માંડ્યું. આજે પણ માનું છું કે મુંબઈ મહેનત કરનારાઓને ક્યારેય નિરાશ કરતું નથી. પ્રશ્ન: શરૂઆતી સંઘર્ષનો સૌથી મુશ્કેલ સમયગાળો કયો હતો? જવાબ: સૌથી વધુ તકલીફ રિજેક્શનથી નહીં, લોકોના વ્યવહારથી થતી હતી. ઘણી વાર પુણેથી ચાર કલાક બસમાં મુસાફરી કરીને ઓડિશન આપવા આવતો હતો અને સાંભળવા મળતું હતું કે, ‘તમે ફિટ નથી.’ તે સમયે પોતા પર શંકા થવા લાગતી હતી. પછીથી સમજાયું કે ઓળખાણ વગર ઇન્ડસ્ટ્રીમાં આવનારાઓ માટે રિજેક્શન સફરનો એક ભાગ છે. જો આનાથી હાર માની લઈશું, તો આગળ વધી નહીં શકીએ. પ્રશ્ન: તે સમયગાળામાં પોતાને કેવી રીતે સંભાળ્યા? જવાબ: મેં નક્કી કર્યું કે પોતાને ક્યારેય કોઈ બીજાના અભિપ્રાયથી નહીં આંકું. લોકો તમારા વિશે કંઈ પણ વિચારી શકે છે, પરંતુ તે જ સાચું હોય, તે જરૂરી નથી. યોગે મને માનસિક રીતે મજબૂત બનાવ્યો. સફળતા અને નિષ્ફળતા, બંનેને સંતુલિત રીતે લેવાનું ત્યાંથી શીખ્યો. પ્રશ્ન: બાજીરાવ મસ્તાની સુધી પહોંચવાની સફર કેવી રીતે નક્કી થઈ? જવાબ: મરાઠી ફિલ્મો અને થિયેટરમાં કામ કરી રહ્યો હતો. તે જ દરમિયાન મહેશ માંજરેકર અને અતુલ કુલકર્ણીએ મારું નામ સંજય લીલા ભણસાલી સુધી પહોંચાડ્યું. મને ચિમાજી અપ્પાનો રોલ મળ્યો. પહેલીવાર આટલા મોટા સેટ પર કામ કર્યું. ત્યાં અભિનયની સાથે દબાણમાં શાંત રહેવાનું પણ શીખ્યો. પ્રશ્ન: સંજય લીલા ભણસાલી પાસેથી મળેલી સૌથી મોટી પ્રશંસા શું હતી? જવાબ: એક સીન જોયા પછી તેમણે મને ગળે લગાડીને કહ્યું, “યુ હેવ ડન અ ફિનોમિનલ જોબ.” પછી તેમણે કહ્યું, “જ્યારે તું એડિટ ટેબલ પર દેખાય છે, ત્યારે જાદુ થાય છે.” એક અભિનેતા માટે આનાથી મોટી પ્રશંસા હોઈ શકે નહીં. પ્રશ્ન: આર્ટિકલ 370 માટે કેવી તૈયારી કરવી પડી? જવાબ: અમે પૂર્વ કમાન્ડો સાથે તાલીમ લીધી. હથિયાર પકડવાથી લઈને ચાલવા અને ઊભા રહેવા સુધી દરેક વસ્તુ પર કામ કર્યું. પ્રયાસ હતો કે સ્ક્રીન પર અભિનેતા નહીં, અસલી સૈનિક દેખાય. ફિલ્મ રિલીઝ થયા પછી કેટલાક આર્મી અધિકારીઓએ કહ્યું કે પાત્ર બિલકુલ વાસ્તવિક લાગ્યું. મારા માટે તે જ સૌથી મોટી પ્રશંસા હતી. પ્રશ્ન: તમને ક્યારે લાગ્યું કે હિન્દી ઇન્ડસ્ટ્રીમાં અલગ ઓળખ બની ગઈ છે? જવાબ: ‘નિર્મલ પાઠક કી ઘર વાપસી’ મારા કરિયરનો ટર્નિંગ પોઈન્ટ હતો. ત્યારબાદ ‘આર્ટિકલ 370’ આવી અને ‘મેડ ઇન ઇન્ડિયા: અ ટાઇટન સ્ટોરી’ એ દર્શકો સાથે એવો જોડાણ આપ્યો, જે પહેલાં ક્યારેય અનુભવાયું ન હતું. લોકોએ માત્ર પાત્રની પ્રશંસા જ નહીં, પરંતુ પોતાની અંગત યાદો પણ શેર કરી. પ્રશ્ન: નેપોટિઝમ પર તમારો શું અભિપ્રાય છે? જવાબ: દરેક વસ્તુના બે પાસા હોય છે. જો મારો દીકરો અભિનેતા બનવા માંગશે, તો હું પણ ઈચ્છીશ કે તેને સારું લોન્ચ મળે. તેમાં કંઈ ખોટું નથી. પરંતુ જો કોઈ બીજાનો હક છીનવીને પોતાના બાળકને આગળ વધારવામાં આવે, તો તે ખોટું છે. આઉટસાઇડર માટે ફરિયાદ કરવા કરતાં વધુ જરૂરી છે કે તે પોતાના કામ પર સતત ધ્યાન આપે. પ્રશ્ન: સફળતાને સંભાળવી વધુ મુશ્કેલ છે કે નિષ્ફળતાને? જવાબ: મારા મતે સફળતા વધુ મુશ્કેલ છે. નિષ્ફળતા માણસને શીખવે છે, પરંતુ સફળતા ઘણીવાર તેને બદલી નાખે છે. તેથી હંમેશા જમીન સાથે જોડાયેલા રહેવું જરૂરી છે. પ્રશ્ન: તમારા કામની સૌથી યાદગાર પ્રશંસા કોણે કરી? જવાબ: સૌથી મોટી પ્રશંસા નસીરુદ્દીન શાહ સર તરફથી મળી. એકવાર દુબઈમાં નાના પાટેકર સરે કહ્યું, “વૈભવ, તું ખૂબ સુંદર કામ કરે છે.” જે કલાકારોને જોઈને અભિનય શીખ્યો હોય, જો તે જ તમારી પ્રશંસા કરે તો તેનાથી મોટું સન્માન ન હોઈ શકે. ભણસાલી સરની પ્રશંસા પણ મારા જીવનની સૌથી ખાસ પળોમાંની એક છે. પ્રશ્ન: ‘ટાઇટન’ની સફળતાએ તમને શું આપ્યું? જવાબ: આ પ્રોજેક્ટે મને દર્શકોનો એવો પ્રેમ આપ્યો, જે પહેલાં ક્યારેય મળ્યો ન હતો. લોકોએ માત્ર પાત્રની પ્રશંસા જ ન કરી, પરંતુ તેની સાથે પોતાનો સંબંધ જોડી લીધો. કોઈએ પોતાની પહેલી ટાઇટન ઘડિયાળની વાર્તા સંભળાવી, તો કોઈએ પોતાના પિતાની યાદો શેર કરી. ત્યારે અનુભવાયું કે આ માત્ર વેબ સિરીઝ નથી, લોકોની પોતાની વાર્તા બની ગઈ છે. પ્રશ્ન: ડાન્સ તમારા જીવનમાં કેટલું મહત્વ ધરાવે છે? જવાબ: બાળપણમાં હું ખૂબ તોફાની હતો, તેથી મમ્મીએ મને ડાન્સ ક્લાસમાં મોકલી દીધો. ધીમે ધીમે ડાન્સ મારા જીવનનો એક ભાગ બની ગયો. આજે પણ તણાવ હોય ત્યારે પાંચ મિનિટ ગીત વગાડીને ખુલ્લેઆમ ડાન્સ કરી લઉં છું. મારા માટે ડાન્સ જ મેડિટેશન છે. પ્રશ્ન: તમારા માતા-પિતાનો સાથ કેટલો મહત્વનો રહ્યો? જવાબ: જો પરિવારનો સાથ ન મળ્યો હોત, તો કદાચ હું અભિનેતા ન બની શક્યો હોત. તેણે માત્ર સપના જોવાની આઝાદી જ ન આપી, પરંતુ તેમને પૂરા કરવાનો સમય અને વિશ્વાસ પણ આપ્યો. આ જ કારણે હું એવા પ્રોજેક્ટ્સ પણ નકારી શક્યો, જે મને પસંદ નહોતા. મારી દરેક સફળતામાં સૌથી મોટો ફાળો મારા માતા-પિતાનો છે. પ્રશ્ન: શું કોઈ ફિલ્મ છોડવાનો અફસોસ છે? જવાબ: હા, એક ફિલ્મને લઈને અફસોસ છે. મેં સુપર 30 માં નાનો રોલ કરવાની ના પાડી દીધી હતી. પછીથી ફિલ્મ મોટી હિટ થઈ. મારો કિરદાર મોટો નહોતો, પણ લાગે છે કે તે અનુભવ સારો હોત. તો પણ હું માનું છું કે દરેક નિર્ણય કંઈક ને કંઈક શીખવી જાય છે. પ્રશ્ન: ઇન્ડસ્ટ્રીમાં આવનારા યુવાનોને શું સલાહ આપશો? જવાબ: સૌથી જરૂરી છે કે તમારી પાસે મજબૂત સપોર્ટ સિસ્ટમ હોય. સોશિયલ મીડિયા પર લાખો ફોલોઅર્સ હોવાથી કંઈ થતું નથી. જરૂરિયાતના સમયે જો બે પોતાના લોકો પણ સાથે ન હોય, તો વ્યક્તિ એકલો પડી જાય છે. યોગ, પુસ્તકો, સંગીત કે યાત્રા, જે પણ માનસિક સંતુલન આપે, તેને જીવનનો હિસ્સો બનાવો. આ ઇન્ડસ્ટ્રીમાં ટકી રહેવા માટે માનસિક રીતે મજબૂત હોવું સૌથી જરૂરી છે. પ્રશ્ન: શું લાંબા સમય સુધી ઇન્ડસ્ટ્રીમાં ટકી રહેવું એ જ સૌથી મોટી ઉપલબ્ધિ છે? જવાબ: ચોક્કસ. અહીં બ્રેક મળવો મુશ્કેલ છે, પરંતુ તેનાથી પણ વધુ મુશ્કેલ પોતાને જાળવી રાખવું છે. જો કોઈ કલાકાર 20-25 વર્ષ સુધી સતત સારું કામ કરી રહ્યો છે, તો તે પોતે જ એક મોટી ઉપલબ્ધિ છે. પ્રશ્ન: આગળ કયા પ્રકારના પાત્રો ભજવવા માંગો છો? જવાબ: હું હિન્દી, મરાઠી અને તેલુગુ, ત્રણેય ભાષાઓમાં સારા પાત્રો ભજવવા માંગુ છું. મારો કોઈ નિશ્ચિત ડ્રીમ રોલ નથી. પ્રયાસ છે કે હું એવું પાત્ર ભજવું, જે આગળ જતાં બીજા કલાકારોનો ડ્રીમ રોલ બની જાય.