વારંવાર કુદરતી આફતોનો સામનો કરવા છતાં પણ ચીન માટે આ જગ્યા છોડવી સરળ નથી. છેલ્લા એક દાયકામાં ગ્યિરોંગ પોર્ટ ચીન અને નેપાળ વચ્ચેનો મુખ્ય વ્યાપારી માર્ગ બની ગયો છે.

બંને દેશોના કુલ વેપારનો લગભગ એક તૃતીયાંશ હિસ્સો આ જ માર્ગેથી થાય છે. દર વર્ષે 1.80 લાખથી વધુ લોકો પણ અહીંથી બંને દેશો વચ્ચે અવરજવર કરે છે.

આ પહેલા ચીન-નેપાળ વચ્ચે ઝાંગમુ-કોદારી બોર્ડર રૂટ મુખ્ય માર્ગ હતો. પરંતુ 2015ના નેપાળ ભૂકંપમાં આ માર્ગને ભારે નુકસાન થયું. આ પછી ગ્યિરોંગનું મહત્વ વધતું ગયું.

સમસ્યા એ છે કે ઝાંગમુવાળો રસ્તો પણ કુદરતી આફતોથી સુરક્ષિત નથી. 2016માં આ જ વિસ્તારમાં ગ્લેશિયલ તળાવ ફાટવાથી પૂર આવ્યું હતું. એટલે કે હિમાલયમાં એક રસ્તેથી બીજા રસ્તે જવાથી આફતનો ખતરો સમાપ્ત થતો નથી.

એક નિષ્ણાતે આ સ્થિતિની સરખામણી ‘વ્હેક-એ-મોલ’ ગેમ સાથે કરી છે. એટલે કે એક જગ્યાએ ખતરો ઊભો થાય છે તો તેનાથી બચવા માટે બીજી જગ્યાએ જઈએ છીએ, પરંતુ ત્યાં કોઈ નવો ખતરો સામે આવી જાય છે.

જુલાઈ 2025માં નેપાળ-ચીન સરહદ પર આવેલા ગ્યિરોંગ પોર્ટમાં ભૂસ્ખલન પછીનું દૃશ્ય. આ આફત ગ્લેશિયરના તળાવનું પાણી બહાર નીકળવાથી આવેલા પૂરને કારણે થઈ હતી.

હવે માત્ર પૂર પર નજર રાખવી પૂરતી નથી