સંયુક્ત રાષ્ટ્રના એક રિપોર્ટમાં ભારત પર આંતરરાષ્ટ્રીય કાયદાના ઉલ્લંઘનનો આરોપ લગાવવામાં આવ્યો છે. રિપોર્ટમાં કહેવામાં આવ્યું છે કે ઇઝરાયેલ સાથેના તેના સંબંધો અને યુદ્ધના સમર્થનને લઈને ભારતની કાનૂની અને નૈતિક જવાબદારી બને છે. ‘ટૉર્ચર એન્ડ જેનોસાઇડ’ નામનો આ રિપોર્ટ UNના વિશેષ રાજદૂત ફ્રાન્સેસ્કા અલ્બનીઝે 23 માર્ચે સંયુક્ત રાષ્ટ્ર માનવાધિકાર પરિષદમાં રજૂ કર્યો. ધ હિન્દુ સાથે વાત કરતા તેમણે ભારત પર આરોપ લગાવ્યો કે ઇઝરાયલ સાથેના ગાઢ સંબંધોને કારણે ભારત આંતરરાષ્ટ્રીય કાયદા હેઠળની તેની જવાબદારીઓનું ઉલ્લંઘન કરી રહ્યું છે અને તેને તેની જવાબદારી ઉઠાવવી પડી શકે છે. તેમણે એમ પણ કહ્યું કે ઇન્ટરનેશનલ કોર્ટ ઑફ જસ્ટિસે ઇઝરાયલના કબજાને ખોટો ગણાવ્યો છે અને દેશોને હથિયારોની લેવડદેવડ રોકવા જણાવ્યું છે. આમ છતાં ભારત દ્વારા હથિયારો મોકલવા નિયમો વિરુદ્ધ હોઈ શકે છે. તેમણે કહ્યું કે કાયદાની સાથે સાથે ભારતની નૈતિક જવાબદારી પણ બને છે. તેમનું માનવું છે કે ભારતનો ઇતિહાસ અને ન્યાયની વિચારસરણી આવા નિર્ણયોની વિરુદ્ધ ઊભી રહે છે, પરંતુ હાલ સરકારનું વલણ તેનાથી અલગ જોવા મળી રહ્યું છે. ગાઝામાં ત્રાસના શિબિર જેવી સ્થિતિ ટોર્ચર એન્ડ જેનોસાઇડ રિપોર્ટમાં દાવો કરવામાં આવ્યો છે કે ઓક્ટોબર 2023થી ઇઝરાયલે ગાઝા અને ડિટેન્શન સેન્ટર્સમાં પેલેસ્ટિનિયનો વિરુદ્ધ વ્યવસ્થિત ત્રાસનો ઉપયોગ કર્યો છે. રિપોર્ટમાં ગાઝાને ખૂબ મોટો ત્રાસ શિબિર ગણાવવામાં આવ્યો છે. આ જ રિપોર્ટના આધારે અલ્બનીઝે ભારતની ભૂમિકા પર ટિપ્પણી કરતા કહ્યું કે ઇઝરાયલ સાથેના ગાઢ સંબંધોને કારણે ભારત આંતરરાષ્ટ્રીય કાયદા હેઠળની તેની જવાબદારીઓનું ઉલ્લંઘન કરી રહ્યું છે અને તેને તેની જવાબદારી ઉઠાવવી પડી શકે છે. આ જ સંદર્ભમાં તેમણે વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીની ફેબ્રુઆરીમાં ઇઝરાયલ યાત્રા અને ‘સ્પેશિયલ સ્ટ્રેટેજિક પાર્ટનરશિપ’નો ઉલ્લેખ કર્યો. તેમના મતે, આ સંબંધ આંતરરાષ્ટ્રીય વ્યવસ્થાને નબળી પાડવાની દિશામાં જાય છે. જેલની બહાર પણ ટોર્ચર સિસ્ટમ રિપોર્ટમાં એ પણ કહેવામાં આવ્યું છે કે ટોર્ચર ફક્ત જેલો પૂરતું મર્યાદિત નથી. નિરીક્ષણ, ફેસ રિકગ્નિશન, ડ્રોન અને ચેકપોઇન્ટ્સ દ્વારા પેલેસ્ટાઇનના લોકોના જીવન પર સતત નિયંત્રણ રાખવામાં આવી રહ્યું છે. આનાથી તેમનું રોજિંદા જીવન પણ એક પ્રકારના માનસિક અને સામાજિક દબાણમાં રહે છે. અલ્બનીઝે જણાવ્યું કે ગાઝામાં સ્થિતિ અત્યંત ખરાબ છે. લગભગ 1,90,000 લોકો 50 ચોરસ કિમીથી ઓછા વિસ્તારમાં રહી રહ્યા છે. ત્યાં દવાઓ, સ્વચ્છતા અને સુરક્ષાની ભારે અછત છે. તેમણે કહ્યું કે આ સ્થિતિ “કન્સન્ટ્રેશન કેમ્પ” કરતાં પણ બદતર થઈ ગઈ છે. તેમણે એ પણ કહ્યું કે જેલોની અંદર અને બહાર બંને જગ્યાએ એકસરખી નીતિઓ લાગુ છે, જેમ કે ભૂખ્યા રાખીને દબાણ કરવું અને મૂળભૂત જરૂરિયાતોથી વંચિત રાખવું. તેમના મતે, આ બધું લોકોની આશા ખતમ કરવાનો પ્રયાસ છે. રિપોર્ટમાં વકીલો, ડોકટરો, પત્રકારો અને માનવાધિકાર કાર્યકરોને નિશાન બનાવવાનો પણ ઉલ્લેખ છે. અલ્બનીઝે કહ્યું કે જ્યારે ટોર્ચર આખી સિસ્ટમમાં ફેલાયેલું હોય અને તેને સંસ્થાકીય સમર્થન મળે, ત્યારે તે વ્યક્તિગત ઘટના નહીં પરંતુ રાજ્યની નીતિ બની જાય છે. અલ્બનીઝ મુજબ, કોલંબિયા, સાઉથ આફ્રિકા, સ્પેન, સ્લોવેનિયા અને મલેશિયા જેવા ઘણા દેશો આ સ્થિતિને રોકવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યા છે, પરંતુ વૈશ્વિક સ્તરે પ્રભાવશાળી જૂથોને કારણે કાર્યવાહી મુશ્કેલ બની રહી છે.